38 jaar en ik heb een hoortoestel…so what!

Ik hoor slecht, heel slecht. Mijn gehoor heeft een verlies van 60% tov iemand die normaal hoort.
Voor degene die het nog niet weten, ik heb een genetische afwijking aan mijn gehoor. Het volledige verhaal lees je hier.

45863296_2221631111449373_8332802764073598976_n

De operatie die ik dit jaar heb laten uitvoeren heeft een klein beetje vooruitgang geboekt, maar niet zoveel om aangenaam te kunnen werken/leven.

Dus….kwam er een allerlaatste oplossing….een hoortoestel!
Mijn gehoor is zo slecht dat ik een tussenkomst kreeg van het ziekenfonds, maar toch…toen die lieve dame van Amplifon de uitleg gaf en me op het einde vroeg, wat vind je er nu van, stonden de tranen in mijn ogen.
Die waren er trouwens ook al toen ik 5 minuutjes eerder een hoortest deed waar ik simpele woorden moest herhalen, en waarbij het geluid zo hard stond dat ze in de wachtkamer konden horen…en toch, ik had er veel fout!

Dus ja….wat vind ik ervan? Ze kosten evenveel als een mooie reis, maar anderzijds helpen ze me wel voorruit in mijn dagelijks leven.

Positief als ik ben, zocht ik dadelijk naar voordelen. En die waren er wel. šŸ˜‰
Zo moet ik nooit meer oortjes indoen om muziek te luisteren, want ze werken via bluetooth, en je kan ze verbinden met je GSM. Yep…mijn kinderen zijn stiekem jaloers. šŸ˜‰
Op restaurant of op een feest kan je het omliggende geluid dempen, en het geluid van je gesprekspartner luider zetten.
Ik kan draadloos telefoneren.
Ze zijn zo klein dat je er niets van ziet, en je kan zelf een kleurtje kiezen.

Maar het grootste voordeel dat ik eruit haal is op het werk. Sollicitatiegesprekken verlopen zoveel vlotter nu, aangezien ik alles versta.
Dus ja….het is wat het is….ik heb er ondertussen vrede mee.

46040713_518080568672967_8293401030452838400_n
Ik ben geweest via het hoorcentrum van het Jessa ziekenhuis.

 

46096248_524406604637171_5638466141731946496_n

46090951_727911224250051_6649500528382312448_n
Als je heel goed kijkt zie je een dun doorzichtig draadje.

 

45902475_297511630973778_4724287214681325568_n
Dit is de app op mijn Gsm.

XOXO
Kelly

 

 

 

 

De eerste dagen na mijn operatie…

Eerst en vooral een dikke merci voor al jullie lieve reacties! Het deed echt wel deugd om zoveel berichtjes te krijgen.
De operatie is inmiddels achter de rug en ik ben weer “home sweet home”.
Donderdag was ik best wel zenuwachtig. Ik moest om 7h45 in het ziekenhuis zijn, en uiteindelijk zijn ze me pas tegen 9h45 komen halen.
Het moment dat ze je binnenrijden in het operatiekwartier blijf ik toch akelig vinden. Al die toestellen, het is er fris, iedereen is in de weer, en je weet niet echt wat gaat komen.
Het gaat zo snel en voor je het weet ben je in slaap…maar goed ook!
Meestal ben ik na een narcose niet misselijk, en dat was deze keer niet anders.
Het enige waar ik last van had was mijn keel die droog en ruw aanvoelde.
Het meest gelukkig was ik over het feit dat ik niet duizelig was. Het kan zijn dat je na een ooroperatie hier last van hebt, aangezien ze zo dicht bij je evenwichtsorgaan opereren.
Ik ben ervan gespaard gebleven, en heb de hele dag rustig kunnen bekomen.
De dokter had ook gezegd dat ik de eerste dag niet uit bed mocht, en dus ook niet naar het toilet kon, maar op de bedpan moest gaan. “PURE HORROR” vind ik dat!
Voor de operatie was ik nog verschillende keren geweest, in de hoop dat ik er toch wel even tegen kon. Ik was trouwens nuchter dus zoveel zou ik wel niet moeten gaan…dacht ik! Je mag 3 keer raden wat ik het eerst moest doen wanneer ik terug op de kamer kwam…Yep…en een half uur erna weer!
S’avonds was de film “Sex and the city” op, dus aan ‘me-time’ geen gebrek!
Pijn had ik niet en de nacht is al bij al goed verlopen, buiten het feit dat ze je om de paar uur komen storen om bloeddruk en koorts te meten.
Bij de eerste gehoortest s’morgens bleek dat ik nog hoor. De chirurg had al wel laten weten dat de operatie gelukt was (dus de prothese is goed geplaatst), maar nu was ik toch opgelucht dat ik nog hoorde. In hoeverre mijn gehoor verbeterd is, zullen de komende weken/maanden uitwijzen.
Nu dat ik weer thuis ben heb ik wel soms last van duizeligheid. Het is niet zo dat het me misselijk maakt, meer het gevoel dat ik in een afgrond trap. Heel raar!
Verder hoor ik allerlei geluiden…dan weer gekraak, dan weer gepiep. Daarstraks hoorde ik zelfs het ritmisch geklop van mijn hart in mijn oor.
Mijn rechteroor zit nog helemaal dicht met verband, maar toch kan ik schelle geluiden niet verdragen. Het buldert in mijn hoofd als Antonio pmd flessen bijeen duwt.
Nu is het weer ‘back to basics’ en alles rustig aan. Gedaan met het gejaag en effe luisteren naar je lichaam. Niet meer razen door mijn huishouden maar op mijn gemak een taak afwerken, om vervolgens weer te rusten.
Het doet je weer even stilstaan bij het leven dat je leeft…want zo is het toch? Je wordt geleefd.

my stories operatie

steigbeugel my stories blog
Zien jullie bovenaan het steigbeugeltje? Hiervan heb ik nu een prothese.

Tot hoors!
XOXO
Kelly

 

What the f*ck! Ik heb otosclerose!

Het begon allemaal een paar maand geleden, bijna een jaar eigenlijk.
Ik moest vaker “wablieft” zeggen, tot grote ergernis van mijn huisgenoten. In het begin dacht ik nog dat er een stop in mijn oor zat (heb ik nog al eens gehad), dus ik naar de dokter om mijn oren te laten nakijken, en inderdaad, ze heeft er een vieze smurrie uitgehaald….sorry hoor….maar ik kan het niet mooier verwoorden.
De weken erna voelde ik niet echt verbetering, en mijn huisgenoten ook niet dus zat er niets anders op dan een afspraak te maken bij de oorspecialist. Na een gehoortest bleek dat ik dus Otosclerose had! “Oto” wat?? Nog nooit van gehoord!
Eigenlijk is dit een verbening van de stijgbeugel in mijn binnenoor. In mensentaal betekend dit dat het derde gehoorbeentje niet meer op en neer kan gaan, waardoor je geen geluidsgolven opvangt en dus slechter hoort.

otosclerose

Ik: ok wat zijn mijn opties?
Dokter: operatie of hoortoestel.
Ik: “slik” ik wil geen van beiden!

In totaal moest ik nog 2 keer een gehoortest ondergaan waaruit blijkt dat het toch erger is dan eerst gedacht.
“Of ik iemand in de familie heb met een slecht gehoor”? Vraagt de dokter.
Van mijn vader weet ik dat er een verre tante ook deze afwijking had…want dat is het dus…een genetische afwijking! Moet ik dat nu weer voor hebben? Tsss…….

Ondertussen weet ik ook van de 2de specialist die me onderzocht heeft dat zelfs een hoortoestel niet meer gaat helpen aan de rechterkant.
De operatie is geplant voor donderdag 11 januari, en ook al heb ik al redelijk wat operaties achter de rug, ik ben er niet voor te vinden deze keer.
Het gedacht alleen al! Ze gaan dat gehoorbeentje verwijderen en er een prothese in plaatsen. Wat als de operatie mislukt? Wel…dan ben ik aan 1 kant doof.
Als ik die vriendelijke specialist moet geloven dan gebeurd dit zelden, en nog nooit tijdens 1 van zijn operaties. Maar toch…zo’n genetische afwijking komt waarschijnlijk ook zelden voor, maar ik heb het weer!
Sorry hoor! Maar mag ik even het sarcastisch venijn uithangen nu?? Het lucht op!

Natuurlijk komt alles goed, en ga ik heerlijk kunnen rusten thuis, met een theetje voor de tv, onder een dekentje. Yeah wright! Not in my life! Bij mij is het eerder 2 dagen heerlijk rusten terwijl ik mijn series kijk, en de 3de dag is het Ć©Ć©n en al frustratie omdat ik mijn huis niet op orde kan houden terwijl ik niets mag doen.
Het ergste gaat zijn dat ik voor een paar weken mijn neus niet mag snuiten. Euhmm…wat moet ik dan doen? Het er gewoon uit laten lopen?
Na de operatie moet ik ook 1 nacht in het ziekenhuis blijven, en 12 uur plat liggen.

otosclerose 1
Ach… ik hoop dat het goed komt, en dat de ondertitels op tv terug weg mogen.

Duimen jullie mee?

XOXO
Kelly