Onze staycation start NU!

Deze blog stond klaar, met leuke to do’s die we willen doen tijdens onze staycation. Donderdagnacht ben ik echter ziek geworden. Darmklachten, griepsymptonen, misselijkheid,… In 2019 zou dit gewoon griep zijn en aangezien ik niet snel een dokter raadpleeg, zou dit betekenen gewoon thuis uitzieken. We leven nu in 2020, en dan loopt het toch ietsje anders. Vrijdagmiddag voor een coronatest naar het ziekenhuis dus!☹️ oh dear….de test was niet pijnlijk, maar ook niet aangenaam. Nu is het wachten tot maandag voor de uitslag. Tot dan moet ik in mijn kot blijven. Hieronder kun je de blogpost lezen zoals hij was.


Door de afgelopen quarantaine zijn we al veel thuis geweest, maar toen hebben we voornamelijk onze tuin in orde gemaakt.
We gaan dit jaar niet op vakantie naar het buitenland, maar blijven gezellig in België.
Natuurlijk zijn er nog landen waar je als Belg naartoe kan.
Maar heel dat gedoe met die kleurcodes, wat wel mag en wat niet, en de onzekerheid dat het iedere dag weer kan veranderen, heeft er voor gezorgd dat mijn goesting over is.

Wat ik wel wil doen zijn uitstapjes in eigen land, en kleine ditjes en datjes die voor een vakantiegevoel zorgen.
Ik heb dus een kleine ‘bucket list’ voor de volgende 2 weken.

  • Met Nora naar Het meer van Butgenbach. Kaas, wijn en wat stokbrood mee. Heerlijk picknicken in de natuur terwijl Nora kan zwemmen.
  • Aardbeien gaan eten bij de Aardbeien drive-in in Lommel.
  • Ze voorspellen warm weer, dus een dagje in ons zwembad zullen we waarschijnlijk ook doen. Een bbq hoort hier ook bij. 😉
  • Een dagje naar zee (Belgie of Nederland) om met Nora te zwemmen, dus niet het massa toerisme opzoeken.
  • Heel veel lezen 🙂 🙂
  • Ergens gaan ontbijten buiten op terras
  • Mosseltjes gaan eten, of ze zelf maken…..dat weet ik nog niet 😉
  • Ijsjes gaan eten.
  • Gaan fietsen.
  • Heerlijk laat opblijven met de gedachte dat er geen wekker afgaat s’morgens.

Waarschijnlijk gaan we last minute nog wel leuke dingen doen. Dat is het leukste aan vakantie! Alles kan en alles mag. 🙂 nu is het eerst afwachten op mijn uitslag, en een beetje uitzieken. Duimen jullie mee?

XOXO Kelly

My week in pictures #1

Het leek me wel leuk om mijn week te overlopen met foto’s van geluksmomentjes.
Ik zie dit type blog vaak voorbij komen, en zelf vind ik het heel leuk om te bekijken.
Ik probeer iedere dag wel dankbaar te zijn voor iets, en My week in pictures helpt me hiermee.

Deze week begon met een klein gelukje op maandag! Jawel……op een maandag. Kennen jullie dat ijs tussen 2 koekjes? Zo met chocolade, vanille en aardbeiensmaak? Wel, in de Lidl ontdekte ik het schepijs ervan. Ideaal voor iemand die het ijs altijd opeet zonder de koekjes. Geen idee of het al lang bestaat, maar ik werd er maandag helemaal blij van! 🙂

Namiddag was ik Nora kwijt. Wat bleek…..ze lag languit in onze hangmat. Ik mag de meest ellendige dag hebben, maar met Nora haar bezigheden verschijnt er altijd een glimlach op mijn gezicht!

Op dinsdag mocht ik terug aan het werk. Deze week nog telewerk, maar vanaf volgende week terug met de collega’s op kantoor. Ik heb hen enorm gemist, en ik verheug me op de koffietjes samen met hen. Weer aan het werk betekend ook dat het ‘normale’ leven terug een beetje opstart.

Op woensdag heb ik helaas geen foto genomen! 😦
Beginnersfoutje! 😉

Donderdag moest Liam een half dagje naar school en besloot ik om samen met mijn mama in Hasselt te blijven. Ik heb er terug voor de eerste keer op terras gezeten, en het was zalig! We zijn naar het nieuwe Quartier bleu geweest, en ik moet zeggen……een aanwinst voor Hasselt. Zo terrassen naast het water brengt een vakantiegevoel mee. Het was een zalige dag.

Vrijdag werd ik helemaal blij van mijn post! Ik ben in april jarig geweest en wanneer je jarig bent bij het Poetsbureau, betekend dat altijd een leuk kaartje van de directie en kraslotjes. Vorig jaar won ik 2€, dit jaar niets, maar dat mag de pret niet drukken. In de digitale wereld van vandaag, krijg ik nog graag papieren post. ( Behalve rekeningen natuurlijk )
Dus dank je wel Poetsbureau!

Onze tuin begint meer en meer vorm te krijgen, dus op zaterdag vond ik het heerlijk om buiten te schrijven voor mijn blog. Zalig weertje, vogeltjes die fluiten, de honden die rondhuppelen in de tuin…..zaaaaaaaalig!!
#mehappy

Zondag hebben we voor de allereerste keer buiten ontbeten. Vorige week met vaderdag waren we niet thuis, dus hebben we het deze week met het gezin gevierd.

Liam maakt graag cappuccino’s, en zondag bracht hij me dit! Hier word je toch blij van.

We zijn ook naar Floralux geweest en hebben deze hangmandjes gekocht.
We hebben er citroentijm in gezet.
Heerlijke geur! Hopelijk vinden de vliegjes dit niet en blijven ze weg!
Iemand tips tegen vervelende vliegjes op terras? Let me know! 😉

De week is weer voorbij gevlogen!
Volgende (deze week voor jullie) gaan we een hittegolf tegemoet!
Mij hoor je niet klagen!
Laten jullie me weten of het leuk is om meer van deze blogs te schrijven?

XOXO
Kelly

40 is the new 30… right?

Vanaf morgen is het zover!
Een nieuwe voordeur!
‘A new chapter’!
Ik word 40 jaar.
Al voel ik me zo niet.
Toch vind ik dat getal een drempeltje. Net zoals ik 30 jaar een drempel vond.
Ik kan niet uitleggen waarom,

Ik ben natuurlijk enorm dankbaar dat ik mag verjaren. Zeker in de tijd van nu is dat spijtig genoeg geen evidentie.
Dit jaar gaat het echter geen groot feest zijn. Enkel ik, mijn gezin en 2 honden.
In quarantaine verjaren…het is me nogal wat.
We voorzien een uitgebreid ontbijt, en in de namiddag eten we aardbeientaart die ik zelf ga maken.
S’avonds steken we de barbecue aan, met een lekker glas wijn en klinken we op het leven!
Het leven waar ik zo dankbaar voor ben!
Op 40 jaar begin je ook te overlopen waar je staat. Ik ben gelukkig, ben mama van 2 fantastische jongens, heb een lieve man, ons gezin en naaste familie is gezond en ik heb een leuke job inclusief toffe collega’s. Wat wil je nog meer?
De volgende 40 jaar zou ik nog graag wat van de wereld zien, genieten, en vooral doen waar ik zin in heb.
Je hebt maar 1 leven….and i want to live my life to the fullest!

XOXO
Kelly

Smetvrees, fobieën en hypochondrie…

Stay strong.
Things will get better.
It might be stormy now.
But it can’t rain forever.

We worden deze dagen serieus op de proef gesteld.
De beelden op tv zijn niet min, en de angst om ook op die gevreesde afdeling te belanden is aanwezig.
Het is hoe dan ook een speciale tijd en je voelt je al bijna een crimineel als je in de auto stapt. Natuurlijk voor een essentiële verplaatsing, want al de rest is verboden.

Nu vind ik het allemaal goed en wel dat die maatregelen genomen worden, moesten die niet zo streng zijn stonden we er nog erger voor.
Mijn grootste respect gaat dan ook naar de mensen in de zorg, die dag en nacht klaarstaan om levens te redden. Iedere maandag kijk ik trouw naar het programma “Helden van hier“, en het is echt niet min waar het medisch personeel dagelijks mee te maken krijgt.

Zelf probeer ik er het beste ervan te maken, maar af en toe overvalt die angst om besmet te raken.
Naar de winkel gaan tegenwoordig is vooral niet te veel nadenken. Zijn die karren wel voldoende ontsmet? Loopt die mevrouw nu niet iets te dicht? Oh…er staat al iemand bij de melk…ach ja…melk heb ik niet echt nodig, ik loop wel door.
Zo kan ik nog even doorgaan met het opsommen van mijn gedachten tijdens het winkelen.
Laatst stond ik in de colruyt en er liepen wel erg veel klanten rond, ik kreeg het werkelijk benauwd en wilde zo snel mogelijk naar buiten. Raar dat je jezelf zo laat meeslepen.

Komen we nu allemaal uit deze situatie met smetvrees en een fobie voor drukke plaatsen?

Ik ben van nature een positieve persoon maar op het gebied van ziek worden absoluut niet.
Een paar dagen hoofdpijn betekend voor mij dat er iets grondig mis is.
Nu ook met dit virus, hoest ik niet wat veel? Ben ik nu niet meer vermoeid dan anders?

Ik denk dat we vooral ervoor moeten zorgen dat we onszelf niet gek maken, onze voorzorgen nemen, en vooral zoveel mogelijk IN ONS KOT blijven. Ja ik heb het ook tegen al die eigenwijze mensen die het nodig vinden om in groepjes te gaan genieten van het mooie weer, net of er niets aan de hand is.

Hoe ervaren jullie deze tijd?

XOXO
Kelly


En toen ging het licht uit….

Ik heb lang nagedacht of ik hierover zou schrijven, maar misschien lucht het op, en misschien herkennen anderen zich hierin.

Het afgelopen jaar was enorm zwaar! Ik kwam terecht in een volledig nieuwe branche, en had meer dan ooit het gevoel dat ik alles op alles moest zetten om me te bewijzen. Hoewel ik trots was op mezelf dat ik de job onder de knie kreeg, was dit niet voldoende. Ik wilde meer!

Consulente zijn is leuk en boeiend, maar het vergt ook veel van je….mentaal dan. Je hebt personeel onder je met elk hun kleine en grote problemen, en voor je het weet slorpen ze je volledig op.

Ambitieus als ik ben, begon ik te dromen om mijn team van consulenten te coachen en te begeleiden. Voor ik kantoor verantwoordelijke kan zijn moet ik natuurlijk kunnen bewijzen dat ik hier de geschikte persoon voor ben. De laatste 3 maanden heb ik ongelooflijk veel gewerkt, zowel thuis als op kantoor. Buiten mijn job als consulente probeerde ik de werking op kantoor te sturen, ik stelde actieplannen op en brainstormde dagelijks over hoe het kantoor beter kon worden. Mijn team heeft me hierbij enorm veel geholpen, waarvoor dank!

Te veel is echter te veel, en ook al heeft mijn thuisfront me meermaals verwittigd, ik kon niet stoppen. De eerste klachten ( slecht slapen, moe wakker worden, bibberen,…) begonnen te komen. Mijn eerste gedacht was….ach ja, bijna verlof…ik heb het nodig dit jaar!

Begin juli heb ik me voor het eerst afgevraagd of ik wel juist bezig was. Samen met de regiomanager heb ik er zo dikwijls over gebabbeld. Wanneer ze tijdens ons laatste gesprek voorstelde om weer meer van me over te nemen, schreeuwde mijn lichaam….JAAAA… en toch krijg ik het moeilijk over mijn lippen.

Het voelt voor mij alsof ik mijn ‘baby’tje’ moet afstaan.

Een paar dagen voor ik uitval, moet ik voor het minste huilen. Mijn energie is op, en weer verantwoord ik dit met….ik zal wel verlof nodig hebben. De avond voor ik uitval schud mijn man mij wakker, zo kan het niet langer zegt hij, en ja.. hij had gelijk, ik was een wrak.

Ik beslis om mij tijdelijk terug te trekken en mijn ambitie even op de tweede plaats te zetten. S’morgens licht ik mijn team in, en ik stuur met een wrang gevoel een mail naar de regiomanager.

Daarna blokkeerde alles, ik trilde over mijn hele lichaam, ik hijg zoals iemand die net heeft gesport, en mij hart ging als een razende te keer. Ik kon niets meer typen, en het werd allemaal wat duizelig.

Ik ben naar huis gestuurd, en de dokter wist me te vertellen dat ik in een beginnende burn out zat en zwaar hyperventileerde. Het was ofwel nu een paar weken rust, ofwel verder doen om daarna een paar maanden uit te vallen.

Nu is het vooral leren loslaten. Ik heb het hier heel moeilijk mee, en de gedachte dat ik de grip op het kantoor kwijt ben is akelig voor me. Mijn man heeft me moeten verplichten om mijn mails van mij gsm te gooien, en even niet aan het werk te denken.

Mijn vorige blogpost ging over het vinden van de juiste work/life balans…..gek dat dit nu mijn volgende post is.

Ik schaam me ervoor, en aanvaarden doe ik nog niet, ik wil nog altijd alles. Stilaan moet ik nu leren loslaten, en met ademhalingstechnieken mijn rust terug vinden.

Het is moeilijk, maar ik krijg veel steun van mijn familie, en ook van mijn werk komen er geregeld lieve berichtjes, en zelfs bloemen. Dan sta ik weer even stil dat het ook anders kan.

XOXO

Kelly

Mijn zoektocht naar….de perfecte work/life balance!

Het is me nogal wat…de perfecte work/life balance.
Zal ik dit ooit kunnen creëren?

De status vanaf juli vorig jaar:

– Een nieuwe job in een andere branche, inclusief pittige opleiding.
– Overgeschakeld van een 20h week naar een 40h week.
– Tot vorige maand had ik geen huishoudhulp en deed ik alles zelf.
– Verbouwingswerken aan ons huis.
– 2 opgroeiende tieners.

Het was en is soms nog een heftige periode.

Maar ik kan het niet meer missen, dus tijd voor wat actie om de juiste balans te vinden. Mijn opleiding is ondertussen afgerond, en ik vind meer en meer mijn weg in de sector van de dienstencheques. Targets halen, coachen en ons kantoor laten groeien…het is een groot deel van mijn leven geworden. Tijd dus om wat huishoudelijke hulp in te schakelen. Sinds einde maart heb ik wekelijks een huishoudhulp. Yep…..van mijn eigen kantoor, en eerlijk…….ik word gek van de gedachte dat het meisje ooit verlof gaat nemen of ziek kan worden. Ik kan ze niet meer missen. Thuiskomen in een net huis….zaaaaalig!

ik ben ook gestart met yoga en wekelijks maak ik een uurtje mijn hoofd leeg. Innerlijke rust vind ik heel belangrijk, en dat kan alleen als je je zaakjes op orde hebt.

Veel antwoorden op de vraag hoe ik efficiënter kan werken, en toch tijd kan overhouden voor mijn gezin, vond ik in het boek: “Aftellen naar maandag”.

Geweldig boek met veel tips!

Voor de rest probeer ik structuur te krijgen in mijn dagelijks leven. Ja, wij zijn zo van die mensen die dezelfde dag nog moeten nadenken over wat we gaan eten. Iedere week probeer ik in het weekend een weekplan te maken, maar op een of andere manier slaag ik er nooit in. Mijn leven is soms pure chaos omdat ik er niet door wandel maar door vlieg.

Ik wil creatiever met mijn tijd omgaan, want zowel mijn job als mijn privéleven is belangrijk voor me.

Ik stel voor dat jullie nu mijn mailbox vol gooien met tips, zodat ik het wat makkelijker krijg.😊

XOXO

Kelly

 

 

Wat verandert er als je kind 18 wordt?

Het begon allemaal een tijdje geleden…eind vorig schooljaar om precies te zijn.
Christian zat toen in het 6de middelbaar, en stilaan kwamen er folders binnen van scholen met daarop in het groot: Wat ga je doen?

Op 4 december is hij 18 jaar geworden, en sindsdien is er wel wat verandert.
Het is heel raar dat de maatschappij je kind als volwassen ziet, terwijl het nog steeds jouw KIND is.
Nu ben ik van nature vrij ruimdenkend en zo, maar ik heb het hier toch wat moeilijk mee.
Het gedacht dat hij kan doen wat hij wil is heel tricky voor een ouder.

Toen hij vorig jaar voor zijn appendix was opgenomen in het ziekenhuis, moest hij bij de volwassenen gaan liggen.
De dokter richtte zich niet meer tot mij maar tot hem, en eigenlijk zat ik erbij voor spek en bonen.
Heel raar allemaal.

Waar ik het meest van geschrokken ben is het feit dat zijn bankrekening de dag van zijn verjaardag uit ons account was gehaald. Ineens….weg….
Nu kunnen we het bij de bank wel laten aanpassen maar toch…ik schrok me een ongeluk.

Enfin, ik ben heel fier op mijn 18-jarige zoon, en ik ben blij dat hij gelukkig en gezond is, maar de zorgen beginnen nu pas echt.
Ik wil hier niet het negatieve mens uithangen, want dat ben ik niet, maar sta me toe dat ik hier even over zeur.

Ik hoor het mijn eigen moeder nog zeggen: “kleine kinderen kleine zorgen, grote kinderen grote zorgen.
Wel…er is geen woord van gelogen.

Het gaat nu alleen niet meer over zindelijkheidstraining of zijn patatten niet willen eten, maar over de constante stress in je hoofd.
Gaat hij een leuke job vinden?
Wat gaat hij doen na dit schooljaar?
Gaat hij voorzichtig rijden met de auto?
……….

Aan alle ouders van kleine kinderen…geniet van het feit dat je kind niet doorslaapt, of je heel huis overhoop haalt, zijn groenten niet wil eten, of heel de dag vraagt waarom????

Het zijn allemaal verschillende fasen in hun leven, en ik ben zopas aan de meest pittige begonnen.

41843166_2115209871897143_1471090985382445056_n

c

c26

Ik wil nog heel even duidelijk zijn.
Mensen met zieke kinderen, die hebben het natuurlijk veel erger, dat snap ik ook.
Op dat gebied ben ik tot nu toe bespaard gebleven, en daar ben ik dankbaar voor!

XOXO
Kelly

 

 

 

 

 

 

 

 

38 jaar en ik heb een hoortoestel…so what!

Ik hoor slecht, heel slecht. Mijn gehoor heeft een verlies van 60% tov iemand die normaal hoort.
Voor degene die het nog niet weten, ik heb een genetische afwijking aan mijn gehoor. Het volledige verhaal lees je hier.

45863296_2221631111449373_8332802764073598976_n

De operatie die ik dit jaar heb laten uitvoeren heeft een klein beetje vooruitgang geboekt, maar niet zoveel om aangenaam te kunnen werken/leven.

Dus….kwam er een allerlaatste oplossing….een hoortoestel!
Mijn gehoor is zo slecht dat ik een tussenkomst kreeg van het ziekenfonds, maar toch…toen die lieve dame van Amplifon de uitleg gaf en me op het einde vroeg, wat vind je er nu van, stonden de tranen in mijn ogen.
Die waren er trouwens ook al toen ik 5 minuutjes eerder een hoortest deed waar ik simpele woorden moest herhalen, en waarbij het geluid zo hard stond dat ze in de wachtkamer konden horen…en toch, ik had er veel fout!

Dus ja….wat vind ik ervan? Ze kosten evenveel als een mooie reis, maar anderzijds helpen ze me wel voorruit in mijn dagelijks leven.

Positief als ik ben, zocht ik dadelijk naar voordelen. En die waren er wel. 😉
Zo moet ik nooit meer oortjes indoen om muziek te luisteren, want ze werken via bluetooth, en je kan ze verbinden met je GSM. Yep…mijn kinderen zijn stiekem jaloers. 😉
Op restaurant of op een feest kan je het omliggende geluid dempen, en het geluid van je gesprekspartner luider zetten.
Ik kan draadloos telefoneren.
Ze zijn zo klein dat je er niets van ziet, en je kan zelf een kleurtje kiezen.

Maar het grootste voordeel dat ik eruit haal is op het werk. Sollicitatiegesprekken verlopen zoveel vlotter nu, aangezien ik alles versta.
Dus ja….het is wat het is….ik heb er ondertussen vrede mee.

46040713_518080568672967_8293401030452838400_n
Ik ben geweest via het hoorcentrum van het Jessa ziekenhuis.

 

46096248_524406604637171_5638466141731946496_n

46090951_727911224250051_6649500528382312448_n
Als je heel goed kijkt zie je een dun doorzichtig draadje.

 

45902475_297511630973778_4724287214681325568_n
Dit is de app op mijn Gsm.

XOXO
Kelly

 

 

 

 

Hotspots ontdekken in Amsterdam!

In december waren we in Amsterdam, en in april gaan we weer. Speciaal voor mijn verjaardag deze keer.
Waarom Amsterdam? Wel….om verschillende redenen eigenlijk.

* Het is niet ver weg, maar toch een wereld van verschil.
* Ik volg verschillende vloggers uit Amsterdam, en in hun filmpjes zie je de laatste nieuwe hotspots, waardoor je zin krijgt om op ontdekkingstocht te gaan.
* Je kan er geweldig shoppen.
* Amsterdam leeft, en er hangt een aangenaam sfeertje.

Op voorhand schrijf ik alles op waar ik naartoe wil gaan. Dat kunnen tips zijn van vloggers, maar ook op instagram vind ik veel.
Op Facebook kwam laatst de pagina Roomed voorbij, en daar staan dikwijls de laatste nieuwe hotspots uit Amsterdam vermeld.
Nog zo een leuke pagina die ik ontdekt heb is amsterdam inside, en Your little black book.
Op hun websites staan verschillende tips met leuke adressen.

Ik heb ondertussen al een lijstje gemaakt voor in april!

1. Ik wil gaan wandelen in het vondelpark.

my stories vondelpark amsterdam
2. Burgers gaan eten bij The butcher.  Ze behoren tot The entourage group, en je kan er
de lekkerste burgers eten (dat zeggen ze toch), wel…wij gaan dat eens testen! 🙂

my stories the butcher amsterdam

3. Ik wil koffie gaan slurpen bij Blushing, de healthy koffieshop van Gordon, je kent
hem wel van het hilarische programma Geer & Goor.
my stories blushing amsterdam
4. Een leuke badeend gaan kopen bij de Amsterdam duck store. Je vind er badeenden
in alle vormen en kleuren met handgeschilderde details. Leuk voor in onze nieuwe
badkamer..niet?

my stories amsterdam duck store
5. Ik wil pannekoeken gaan eten bij Mook Pancakes.
Ja….als je de foto bekijkt is hier geen verdere uitleg bij nodig! 😉

my stories mook pancakes amsterdam
6. Mijn verjaardagstaartje wil ik eten bij de Corner bakery Amsterdam, want hey…je
wordt maar 1 keer 38 jaar….toch?

my stories corner bakery amsterdam
7. Gaan lunchen bij Benji’s Amsterdam, een all day breakfast spot. Overal hangen er
groene hangplanten waardoor je je in een groene oase waant.

my stories benjis amsterdam
8. Gaan borrelen bij Skylounge Double Tree Hilton. Het hele dakterras geeft je een
adembenemend uitzicht over Amsterdam.

my stories skylounge amsterdam
my stories skylounge hilton amsterdam
Do i need to say more?

Nu nog een leuk hotel zoeken want daar zijn we nog niet helemaal uit.
Normaal was het plan om 2 dagen te gaan, maar na deze lijst weet ik het niet meer zo zeker… ik denk dat ik er ga wonen! 😉

Heeft iemand nog tips van dingen die je absoluut moet doen in Amsterdam?

XOXO
Kelly

Speculaas bakken volgens een geheim familierecept!!

Oké.. healthy zijn deze speculaaskoeken niet, maar ze zijn zo lekker en voor mij pure nostalgie.
Mijn oma bakte ze vroeger voor ons en stak ze dan in een papieren broodzak.
Je hebt veel verschillende soorten speculaas, maar voor mij zijn deze nog altijd de beste.
Krokant aan de buitenkant en smeuïg zacht vanbinnen. Er zit ook geen kaneel in.
De laatste jaren van haar leven toen ze in haar serviceflatje woonde werd er al minder gebakken, en ik vond toen dat het tijd werd dat ze haar recept doorgaf.
Antonio en de kids zijn er ook dol op trouwens!
Ik heb nog altijd het originele papiertje bewaard waarop mijn opa het recept heeft geschreven. Hij is nu 17 jaar dood en mijn oma bijna 3 jaar. Ik vond het een leuke gedachte om haar recept online te gooien. Ze zou fier geweest zijn als iemand haar koekjes zou maken.

my stories recept
Bij deze dus:

Ingrediënten

750 gr bloem
250 gr boter (solo)
1 tl maagzout (bicarbonaat)
3 eieren
1/4 glas water
450 gr kandijsuiker

Bereiding

Meng alles tot een vast deeg en laat een paar uurtjes rusten.
Maak vervolgens kleine worstjes op de bakplaat.
Bak de koeken op 200 °C in een NIET voorverwarmde oven.

my stories recept speculaas
my stories blog recept
my stories recept 1
my stories recept speculaas koeken
Voor degene die het gaan proberen….laat me weten of ze gelukt zijn!
Smakelijk!

Dank je wel lieve oma voor al die keren dat er een zak koeken voor ons klaar stond!

XOXO
Kelly