Smetvrees, fobieën en hypochondrie…

Stay strong.
Things will get better.
It might be stormy now.
But it can’t rain forever.

We worden deze dagen serieus op de proef gesteld.
De beelden op tv zijn niet min, en de angst om ook op die gevreesde afdeling te belanden is aanwezig.
Het is hoe dan ook een speciale tijd en je voelt je al bijna een crimineel als je in de auto stapt. Natuurlijk voor een essentiële verplaatsing, want al de rest is verboden.

Nu vind ik het allemaal goed en wel dat die maatregelen genomen worden, moesten die niet zo streng zijn stonden we er nog erger voor.
Mijn grootste respect gaat dan ook naar de mensen in de zorg, die dag en nacht klaarstaan om levens te redden. Iedere maandag kijk ik trouw naar het programma “Helden van hier“, en het is echt niet min waar het medisch personeel dagelijks mee te maken krijgt.

Zelf probeer ik er het beste ervan te maken, maar af en toe overvalt die angst om besmet te raken.
Naar de winkel gaan tegenwoordig is vooral niet te veel nadenken. Zijn die karren wel voldoende ontsmet? Loopt die mevrouw nu niet iets te dicht? Oh…er staat al iemand bij de melk…ach ja…melk heb ik niet echt nodig, ik loop wel door.
Zo kan ik nog even doorgaan met het opsommen van mijn gedachten tijdens het winkelen.
Laatst stond ik in de colruyt en er liepen wel erg veel klanten rond, ik kreeg het werkelijk benauwd en wilde zo snel mogelijk naar buiten. Raar dat je jezelf zo laat meeslepen.

Komen we nu allemaal uit deze situatie met smetvrees en een fobie voor drukke plaatsen?

Ik ben van nature een positieve persoon maar op het gebied van ziek worden absoluut niet.
Een paar dagen hoofdpijn betekend voor mij dat er iets grondig mis is.
Nu ook met dit virus, hoest ik niet wat veel? Ben ik nu niet meer vermoeid dan anders?

Ik denk dat we vooral ervoor moeten zorgen dat we onszelf niet gek maken, onze voorzorgen nemen, en vooral zoveel mogelijk IN ONS KOT blijven. Ja ik heb het ook tegen al die eigenwijze mensen die het nodig vinden om in groepjes te gaan genieten van het mooie weer, net of er niets aan de hand is.

Hoe ervaren jullie deze tijd?

XOXO
Kelly