Telewerken en collega’s missen.

Telewerken lijkt wel het nieuwe normaal.
Collega’s mogen niet te veel samen werken en meetings moeten online doorgaan.
Het is een hele andere werksfeer geworden de laatste maanden.
Door corona hebben we ons al in allerlei bochten moeten wringen om onze draai te vinden.
Het lijkt pure fun dat thuiswerken! Je staat niet in de file en je kan iedere dag in je joggingbroek werken.
Maar voor sommige werknemers is het pure horror!
Zij die jengelende kids hebben rondlopen, ohh wat heb ik er respect voor.


Ik ben zelf aan het telewerken aangezien de bezetting op kantoor minimaal moet zijn. Voor mij loopt het echter wel goed.
Ik ben alleen thuis (buiten de doggies), en ik word dan ook niet gestoord.
Natuurlijk mis ik mijn collega’s enorm!
We staan wel telefonisch in verbinding, maar het voelt toch anders wanneer je tegen ‘real life people’ kan ventileren. šŸ˜‰
Mijn werkplek is in mijn veranda aan een grote tafel. Ik heb mijn laptop nodig, samen met een extra scherm en toetsenbord. Verder heb ik zo een rolwagentje van de ikea (had ik al), en daarop heb ik mijn telefoon, headset en schrijfgerief liggen.
Is mijn werkdag gedaan dan kan ik het wegrollen en blijft mijn tafel toch iets of wat opgeruimd.

Wanneer ik s’morgens mijn laptop open klap, komt Nora al gelijk bij me liggen. Ze is het al helemaal gewoon. šŸ™‚
Op kantoor maken we altijd koffietjes voor elkaar, die moet ik nu spijtig genoeg zelf maken.
Toch heb ik de meest geweldige collega’s! Tijdens de feestdagen hebben we zoveel chocolade gekregen van de huishoudhulpen, en dat ligt natuurlijk allemaal op kantoor.
Maar dan heb je zo een collegaatje die s’avonds voor je deur staat met nog wat werkmateriaal Ć©n….jawel…een doos pralines! Zalig toch.
Of een andere collega die brownies maakt en die dan bij je thuis komt langsbrengen.

En hoewel ik ze ongelooflijk mis, doet de rust waarin ik nu werk me ook wel goed.
OkƩ er zijn continu telefoons en mails, en die stoppen nooit.
Toch zit ik met een rustig hoofd te werken, waardoor ik ook productief kan zijn.

Het heeft allemaal z’n voor en nadelen, waar we samen door moeten.
En terwijl ik thuis rustig verder werk, verheug ik me stiekem op een tijd waar we met z’n allen weer rond de koffiemachine kunnen staan, iedereen op kantoor is, en we meetings in real life kunnen voeren.

XOXO
Kelly



Vandaag heb ik een off-day!

Het is alweer de week van Kerst en we gaan stilaan naar het einde van het jaar.
Je zou denken….EINDELIJK IS 2020 VOORBIJ!
Maar ergens heb ik er ook wel schrik van.
We verwachten dat alles in 2021 voorbij gaat zijn, dat alles weer mag. We hopen het ook.
Maar wat als dat nog lang niet zo is?
Vandaag schrijf ik een heel eerlijke blog.
Hoewel ik een positief mens ben, heb ik een off-day…mag dat?
Nu is het nog Ć©Ć©n en al gezelligheid in huis, en de straten zijn versierd.
Maar hoe gaat het zijn in januari?
Het is de maand waarin ‘Blue monday’ valt. Ik weet nu al dat het niet bij die ene maandag gaat blijven.
Januari, februari en maart zijn nog winterse maanden.
Dikwijls met regen, maar ook zonder kerstboom, zonder lichtjes, en zonder gezellige kerstfilms op tv.
Je kan nog niets plannen, nog niet uitkijken naar een vakantie en alleen maar hopen dat de horeca snel weer open gaat.
Ik wil terug terrasjes doen, mijn familie vastpakken, hen zien zonder mondmasker.
Ik wil uitstapjes plannen, en een vakantie boeken.
Ik wil plezier maken. Gaan uiteten met vrienden, of misschien nog eens flink doorzakken.
Gewoon onbezorgd leven, mag ik dat vragen?
We zijn tot nu toe niet ziek geworden, hebben geen familie verloren aan corona en daar ben ik hoe dan ook dankbaar voor.
Er zijn altijd mensen die nu in het ziekenhuis liggen, moeten knokken om hun zaak recht te houden of iemand verloren hebben waar je in deze tijd nog geen deftig afscheid van kan nemen.
Dat zijn zaken die veel erger zijn.
Ik had gewoon een ‘off-day’, mag het?
Morgen gaat het waarschijnlijk beter gaan, morgen moet het beter gaan!

Ik wens jullie in ieder geval een fijne Kerst!
Probeer ervan te genieten, en vergeet alles wat ik gezegd heb zo snel mogelijk!
Het komt allemaal wel goed. šŸ˜‰

XOXO
Kelly

Smetvrees, fobieĆ«n en hypochondrie…

Stay strong.
Things will get better.
It might be stormy now.
But it can’t rain forever.

We worden deze dagen serieus op de proef gesteld.
De beelden op tv zijn niet min, en de angst om ook op die gevreesde afdeling te belanden is aanwezig.
Het is hoe dan ook een speciale tijd en je voelt je al bijna een crimineel als je in de auto stapt. Natuurlijk voor een essentiƫle verplaatsing, want al de rest is verboden.

Nu vind ik het allemaal goed en wel dat die maatregelen genomen worden, moesten die niet zo streng zijn stonden we er nog erger voor.
Mijn grootste respect gaat dan ook naar de mensen in de zorg, die dag en nacht klaarstaan om levens te redden. Iedere maandag kijk ik trouw naar het programma “Helden van hier“, en het is echt niet min waar het medisch personeel dagelijks mee te maken krijgt.

Zelf probeer ik er het beste ervan te maken, maar af en toe overvalt die angst om besmet te raken.
Naar de winkel gaan tegenwoordig is vooral niet te veel nadenken. Zijn die karren wel voldoende ontsmet? Loopt die mevrouw nu niet iets te dicht? Oh…er staat al iemand bij de melk…ach ja…melk heb ik niet echt nodig, ik loop wel door.
Zo kan ik nog even doorgaan met het opsommen van mijn gedachten tijdens het winkelen.
Laatst stond ik in de colruyt en er liepen wel erg veel klanten rond, ik kreeg het werkelijk benauwd en wilde zo snel mogelijk naar buiten. Raar dat je jezelf zo laat meeslepen.

Komen we nu allemaal uit deze situatie met smetvrees en een fobie voor drukke plaatsen?

Ik ben van nature een positieve persoon maar op het gebied van ziek worden absoluut niet.
Een paar dagen hoofdpijn betekend voor mij dat er iets grondig mis is.
Nu ook met dit virus, hoest ik niet wat veel? Ben ik nu niet meer vermoeid dan anders?

Ik denk dat we vooral ervoor moeten zorgen dat we onszelf niet gek maken, onze voorzorgen nemen, en vooral zoveel mogelijk IN ONS KOT blijven. Ja ik heb het ook tegen al die eigenwijze mensen die het nodig vinden om in groepjes te gaan genieten van het mooie weer, net of er niets aan de hand is.

Hoe ervaren jullie deze tijd?

XOXO
Kelly


Corona……the perfect time to slow down!

De maand maart zal voor altijd speciaal blijven.
De straten zijn leeg, de winkels zijn dicht en gezellig op restaurant gaan kan even niet.
De mensen zijn bang en hamsteren erop los.
Ik geef het toe…in het begin had ik ook zoiets van… ach ja, het zoveelste virus dat ze ontdekt hebben.
Maar als je ziet wat een voorzorgen we moeten nemen, kan het niet anders dan ernstig zijn.
Nu ben ik wel het type van: ‘doe gewoon wat ze vragen, panikeer niet (heeft geen zin), en maak er het beste van.
Natuurlijk heb ik veel respect voor de zelfstandigen die wekenlang hun deuren moeten sluiten, en vind ik het erg voor de mensen die het virus reeds hebben opgelopen.
Maar ik probeer het beste van te maken.
Vanmorgen reed ik door de drukste straat van Beringen, en die was leeg. Op Ć©Ć©n of andere manier gaf me dat rust.
Omdat je deze dagen zo weinig MAG…..MOET je ook veel niet.
Alles is dicht, dus je mag thuis lekker cocoonen.
Veel mensen gaan wandelen, of maken de tuin lente klaar (zoals wij vandaag).
Je MOET niet weg dit weekend, en ik vind het zalig.
Want geef nu toe…uit wat bestaat het weekend meestal?
Rijden van hot naar her, om zondagavond uitgeput neer te ploffen in de zetel.
Wel…nu kan het ook anders, en maak er gebruik van!
Je kan zoveel dingen doen tijdens deze corona gekte.

Hier zijn 10 voorbeelden die je nu kan doen:

1. Ga wandelen
2. In plaats van te hamsteren, doe aan food prepping
3. Netflix all day, en in pyjama!
4. Maak je tuin lente klaar.
5. Lees die boeken, waar je anders geen tijd voor maakt.
6. Bak de lekkerste dingen.
7. Ruim je kleerkast op, zodat je klaar bent voor de lente wanneer deze gekte voorbij is.
8. Neem een lekker lang bad.
9. Maak tijd om uitgebreid te koken….meestal is het in het weekend afhaal, en door de week snelle kost…niet?
10. Doe gewoon eens even niets! šŸ˜‰



Maak er het beste van, en stay healthy!

XOXO
Kelly