5 jaar My Stories Blog!

5 jaar lang “My Stories Blog”, 5 jaar lang mijn verhalen, meningen en avonturen.
Soms met lange pauzes, maar iedere keer komt mijn liefde voor schrijven terug.
Mijn eerste blog lees je trouwens hier! 😉
Content maken is zoveel veranderd de laatste tijd.
We moeten alsmaar meer moeite doen om op te vallen in de massa.
Wat begonnen is als een platform om mijn webshop te promoten is uitgegroeid tot een persoonlijk verhaal.
Het liefste wat ik doe is mijn tips delen met jullie.
Dat kan gaan over mijn favoriete hotspots, restaurants of onze reisverhalen.
Maar ook planning en organisatie, persoonlijke verhalen en mijn eeuwige zoektocht naar het vinden van de juiste balans komen aan bod.
Vorig jaar heb ik ook voor het eerst Blogmas gedaan. In de maand december is er iedere werkdag een blogpost online gekomen tot Kerst. Pittig om te doen…dat wel, maar zo leuk!
Wat nog veranderd is door de jaren heen is mijn logo.
Ik ben gestart met het logo van mijn webshop. Gemaakt door de supergetalenteerde Charlotte Ceyssens.
Nu mijn webshop niet meer bestaat heeft mijn jongste zoon eentje ontworpen.
Hij zit op de Provinciale kunsthumaniora in Hasselt en is zoals de meeste wel weten enorm creatief.
Ik ben heel blij met het ontwerp!

Geregeld blader ik nog is terug in mijn blog. Het is mijn leven, mijn dagboek en voor mij heel kostbaar.
Door de jaren heen heb ik heel wat nieuwe mensen ontmoet, en trouwe volgers bijgekregen.
Berichtjes die ik krijg van lezers dat ze het leuk vinden om mijn verhalen te lezen, en zelfs geïnspireerd zijn geraakt door mijn meningen vind ik geweldig.

één van mijn wensen voor 2021 was meer bloggen, wat soms heel moeilijk is door de befaamde “writer’s block”.
Ik hoop dan ook dat de horeca snel weer open gaat, en het leven weer wat normaal verloopt. Dan volgt die inspiratie vanzelf! 😉


Geen nieuwe doelen, maar wensen!

Eerst en vooral wens ik jullie een gelukkig en gezond nieuwjaar!
Hebben jullie het leuk gevierd? Wij eigenlijk wel. Heel rustig maar gezellig.
Een nieuw jaar heeft nog nooit zo goed gevoeld. Een blanco pagina om helemaal zelf in te vullen.
Gisteren heb ik ook de kerstversiering al weggehaald. Hoewel ik het allemaal heel graag zie, had ik nood aan een frisse start.
Het nieuwe jaar hangt meestal ook samen met goede voornemens of nieuwe doelen.
Ik heb besloten om het dit jaar niet te doen.
Goede voornemens hangen te veel samen met ‘moeten’, en als er iets is wat dit jaar minder mag…
Voor 2021 heb ik dus geen voornemens die toch altijd mislukken, maar 5 wensen voor mezelf.
Het klinkt positiever, de druk is minder hoog, en daar heb ik na 2020 nood aan. 😉

  • Ik wens voor mezelf veel schrijfmomentjes voor mijn blog. Blogmas was pittig maar heel leuk om te doen. Ik heb enorm veel reacties gekregen, en ook wel nieuwe lezers, wat heel leuk is natuurlijk. Ik hoop dat jullie er een beetje van hebben genoten. 🙂
  • Ik wens voor mezelf meer rustmomenten. Eigenlijk was ik al goed op weg, en vind ik stilaan de juiste balans tussen productief en druk zijn, en weten wanneer mijn lichaam rust nodig heeft. Als er iets is wat een burn-out met je doet is het wel je eigen lichaam leren kennen, en dat is een fijn gevoel. Door goed te plannen krijg je veel meer gedaan. Zowel in mijn werk als consulente, maar ook thuis probeer ik niet aan multitasking te doen. Gevolg => je krijgt alles sneller en beter gedaan.
  • Ik wens voor mezelf nog meer wandelingen in de natuur, want hier kan ik echt rustig van kan worden. Het veranderen van de seizoenen, nieuwe plekjes ontdekken, leuke babbels met de hubby….love it!
  • Ik wens voor mezelf dat er nog wat kilo’s mijn lijf zullen ‘verlaten’. 🙂 In 2020 leerde ik samen met Antonio al een nieuwe levensstijl kennen. Na het lezen van het boek 16:8 van Servaas Binge, zijn we helemaal mee! De hubby is ondertussen 20 kg kwijt en ik 9. Hij is blijven doorgaan tijdens de feesten, ik iets minder maar er zijn ook geen kilo’s bijgekomen.
    Hiermee wil ik dus verder doen in 2021. Het is geen dieet, maar een levensstijl, en eentje waar ik niet te veel bij moet nadenken.
  • Ik wens voor mezelf nog meer ‘in het moment’ te leven, en meer te genieten van mijn dagen. Niet altijd vooruit te denken, maar even stilstaan met hoe het nu is, of wat er nu gebeurd.

Voor mezelf vind ik dit 5 mooie wensen. Maken jullie goede voornemens? Of misschien stellen jullie wel doelen?
Ik wil het dit jaar zo proberen. Door dingen te wensen voor jezelf is de druk minder groot. Je kan niet falen, want je MOET niets. En dat is een leuke gedachte om het nieuwe jaar mee te beginnen! 😉

XOXO
Kelly

De eerste dagen na mijn operatie…

Eerst en vooral een dikke merci voor al jullie lieve reacties! Het deed echt wel deugd om zoveel berichtjes te krijgen.
De operatie is inmiddels achter de rug en ik ben weer “home sweet home”.
Donderdag was ik best wel zenuwachtig. Ik moest om 7h45 in het ziekenhuis zijn, en uiteindelijk zijn ze me pas tegen 9h45 komen halen.
Het moment dat ze je binnenrijden in het operatiekwartier blijf ik toch akelig vinden. Al die toestellen, het is er fris, iedereen is in de weer, en je weet niet echt wat gaat komen.
Het gaat zo snel en voor je het weet ben je in slaap…maar goed ook!
Meestal ben ik na een narcose niet misselijk, en dat was deze keer niet anders.
Het enige waar ik last van had was mijn keel die droog en ruw aanvoelde.
Het meest gelukkig was ik over het feit dat ik niet duizelig was. Het kan zijn dat je na een ooroperatie hier last van hebt, aangezien ze zo dicht bij je evenwichtsorgaan opereren.
Ik ben ervan gespaard gebleven, en heb de hele dag rustig kunnen bekomen.
De dokter had ook gezegd dat ik de eerste dag niet uit bed mocht, en dus ook niet naar het toilet kon, maar op de bedpan moest gaan. “PURE HORROR” vind ik dat!
Voor de operatie was ik nog verschillende keren geweest, in de hoop dat ik er toch wel even tegen kon. Ik was trouwens nuchter dus zoveel zou ik wel niet moeten gaan…dacht ik! Je mag 3 keer raden wat ik het eerst moest doen wanneer ik terug op de kamer kwam…Yep…en een half uur erna weer!
S’avonds was de film “Sex and the city” op, dus aan ‘me-time’ geen gebrek!
Pijn had ik niet en de nacht is al bij al goed verlopen, buiten het feit dat ze je om de paar uur komen storen om bloeddruk en koorts te meten.
Bij de eerste gehoortest s’morgens bleek dat ik nog hoor. De chirurg had al wel laten weten dat de operatie gelukt was (dus de prothese is goed geplaatst), maar nu was ik toch opgelucht dat ik nog hoorde. In hoeverre mijn gehoor verbeterd is, zullen de komende weken/maanden uitwijzen.
Nu dat ik weer thuis ben heb ik wel soms last van duizeligheid. Het is niet zo dat het me misselijk maakt, meer het gevoel dat ik in een afgrond trap. Heel raar!
Verder hoor ik allerlei geluiden…dan weer gekraak, dan weer gepiep. Daarstraks hoorde ik zelfs het ritmisch geklop van mijn hart in mijn oor.
Mijn rechteroor zit nog helemaal dicht met verband, maar toch kan ik schelle geluiden niet verdragen. Het buldert in mijn hoofd als Antonio pmd flessen bijeen duwt.
Nu is het weer ‘back to basics’ en alles rustig aan. Gedaan met het gejaag en effe luisteren naar je lichaam. Niet meer razen door mijn huishouden maar op mijn gemak een taak afwerken, om vervolgens weer te rusten.
Het doet je weer even stilstaan bij het leven dat je leeft…want zo is het toch? Je wordt geleefd.

my stories operatie

steigbeugel my stories blog
Zien jullie bovenaan het steigbeugeltje? Hiervan heb ik nu een prothese.

Tot hoors!
XOXO
Kelly